Dyneburg, Łotwa. Prace konserwatorskie na cmentarzu w Dyneburgu na Łotwie.
Dyneburg jest drugim co do wielkości miastem Łotwy, o niezwykle ciekawej historii. Początkowo twierdza nad Dźwiną była w rękach inflanckiej części Zakonu Krzyżackiego, ale potem przez blisko dwa stulecia (1559–1772) miasto nieprzerwanie należało do Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Nawet dzisiaj społeczność polska to aż 17% całej populacji Dyneburga.
Cmentarz rzymskokatolicki w Dyneburgu został założony pod koniec XIX w i pełnił funkcję nekropolii do 1970 r. Stanowi miejsce pochówku wielu osób pochodzenia polskiego, ważnych dla historii miasta i regionu.
Nekropolia ta stanowi jedno z najcenniejszych miejsc świadczących o przeszłości kulturowej i narodowej regionu, a jej nagrobki reprezentują wysoki poziom artystyczny i stanowią cenne przykłady sztuki sepulkralnej charakterystycznej dla Łatgalii. Są również materialnym świadectwem wspólnego dziedzictwa kulturowego Polski i Łotwy.
W ramach zadania „Prace konserwatorskie na cmentarzach na Łotwie” w 2026 roku pracami zostały objęte następujące obiekty: kwatera rodziny Wierzbickich i metalowe ogrodzenie kwatery rodziny Stankiewiczów.
Priorytetem jest konserwacja nagrobków ks. Bronisława Wierzbickiego i Jana Wierzbickiego, którzy odegrali ważną rolę w historii społeczności polskiej w Dyneburgu. Szczególnie godnym uwagi zdaje się być miejsce upamiętnienia Jana Wierzbickiego - prawnika, działacza społecznego i politycznego, reprezentanta mniejszości polskiej na Łotwie. W latach 1922–1934 był posłem na Sejm Łotwy czterech kadencji, a w latach 1928–1931 pełnił funkcję wiceministra spraw wewnętrznych Republiki Łotewskiej. Aktywnie działał na rzecz społeczności polskiej w Dyneburgu, współtworząc Związek Polaków na Łotwie.
Podjęcie kompleksowych działań konserwatorskich ma na celu odtworzenie pierwotnego wyglądu obiektów przy zachowaniu autentycznej substancji zabytkowej.
Działania te są szczególnie istotne, ponieważ na cmentarzu brak jest stałej, profesjonalnej opieki konserwatorskiej, a wiele obiektów o wartości historycznej ulega degradacji lub jest zastępowanych nowymi realizacjami pozbawionymi wartości zabytkowej.
Cmentarz rzymskokatolicki w Dyneburgu został założony pod koniec XIX w i pełnił funkcję nekropolii do 1970 r. Stanowi miejsce pochówku wielu osób pochodzenia polskiego, ważnych dla historii miasta i regionu.
Nekropolia ta stanowi jedno z najcenniejszych miejsc świadczących o przeszłości kulturowej i narodowej regionu, a jej nagrobki reprezentują wysoki poziom artystyczny i stanowią cenne przykłady sztuki sepulkralnej charakterystycznej dla Łatgalii. Są również materialnym świadectwem wspólnego dziedzictwa kulturowego Polski i Łotwy.
W ramach zadania „Prace konserwatorskie na cmentarzach na Łotwie” w 2026 roku pracami zostały objęte następujące obiekty: kwatera rodziny Wierzbickich i metalowe ogrodzenie kwatery rodziny Stankiewiczów.
Priorytetem jest konserwacja nagrobków ks. Bronisława Wierzbickiego i Jana Wierzbickiego, którzy odegrali ważną rolę w historii społeczności polskiej w Dyneburgu. Szczególnie godnym uwagi zdaje się być miejsce upamiętnienia Jana Wierzbickiego - prawnika, działacza społecznego i politycznego, reprezentanta mniejszości polskiej na Łotwie. W latach 1922–1934 był posłem na Sejm Łotwy czterech kadencji, a w latach 1928–1931 pełnił funkcję wiceministra spraw wewnętrznych Republiki Łotewskiej. Aktywnie działał na rzecz społeczności polskiej w Dyneburgu, współtworząc Związek Polaków na Łotwie.
Podjęcie kompleksowych działań konserwatorskich ma na celu odtworzenie pierwotnego wyglądu obiektów przy zachowaniu autentycznej substancji zabytkowej.
Działania te są szczególnie istotne, ponieważ na cmentarzu brak jest stałej, profesjonalnej opieki konserwatorskiej, a wiele obiektów o wartości historycznej ulega degradacji lub jest zastępowanych nowymi realizacjami pozbawionymi wartości zabytkowej.
