Drohobycz, Ukraina. Konserwacja i restauracja polichromii w kościele pw. Wniebowzięcia NMP, św. Krzyża i św. Bartłomieja w Drohobyczu - kontynuacja.
Polichromie znajdują się w prezbiterium, będącym częścią gotyckiego kościoła p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Panny Marii, Krzyża Świętego i św. Bartłomieja, którego fundatorem w 1392 r. był król Władysław Jagiełło (data ta jest początkiem katolickiej parafii w Drohobyczu). Obiekt jest jednym z najstarszych kościołów w Galicji Wschodniej, a jednocześnie najstarszym i najcenniejszym zabytkiem Drohobycza.
Polichromie stanowią część polskiego dziedzictwa kulturowego na Ukrainie. Sam Drohobycz do XVIII w. należał do Rzeczpospolitej Obojga Narodów, następnie został wcielony do monarchii Habsburgów. W granicach Polski znalazł się ponownie w latach 1919-1945, po czym do 1991 r. znajdował się w granicach ZSRR (terytorium Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej). To właśnie w tym okresie dokonały się w największe zniszczenia w kościele, jako że pełnił on funkcję magazynu. Ławki, konfesjonały, rzeźbione ołtarze i cenne obrazy zostały spalone, a zabytkowe organy sprzedano. Dopiero w 1989 roku Polacy mieszkający w Drohobyczu odzyskali kościół, od tamtego czasu trwa jego stopniowa renowacja.
Dekoracja malarska wnętrza drohobyckiego kościoła, wykonana przez Andrzeja Soleckiego w latach 1790-1793 to rodzaj malarstwa iluzjonistycznego. W wyniku zabiegów malarskich ściany zostały rytmicznie podzielone, a na sklepieniu nawy głównej wprowadzono iluzjonistyczną kopułę, której schemat oparto na wzorniku Andrea Pozzo, co stanowi zapewne najpóźniejszy przykład wykorzystania projektów tego artysty w Polsce.
W programie ikonograficznym Soleckiego znalazły się sceny z historii Kościoła, przedstawienia świętych, ilustracje sakramentów, zasługujące na uwagę ze względu na liczne rodzajowe szczegóły. Największe znaczenie poznawcze niosą ze sobą sceny przedstawiające dzieje świątyni. Ten wątek jest szczególnie interesujący, gdyż reprezentuje malarstwo stricte historyczne. Są to przedstawienia nadań przywilejów przez Kazimierza Wielkiego, Władysława Jagiełłę i Józefa II, konsekracja kościoła w 1511 r., rzezi kozackiej z r. 1648, a także popiersia kolejnych władców polskich i austriackich, uzupełnione obszernymi tekstami objaśniającymi.
Projekt przewiduje kontynuację kompleksowych prac konserwatorsko-restauratorskich w prezbiterium - od przeprowadzenia konserwacji technicznej:
- ściany północnej w obszarze przęsła zachodniego i środkowego w części pokrytej wtórnymi tynkami i pobiałami oraz malowidła znajdującego się wokół wejścia do zakrystii;
- polichromii w centralnym przęśle sklepienia przedstawiającego sceną Triumfu Krzyża Świętego.
W ramach etapu II przewiduje się: przygotowanie prezbiterium do prac (zabezpieczenie wyposażenia oraz wzniesienie rusztowań), kontynuacja badań konserwatorskich, wykonanie dokumentacji fotograficznej, oczyszczenie polichromii z zabrudzeń, nawarstwień i przemalowań, konsolidacja warstw malarskich, wzmocnienie i konsolidacja podłoża tynkarskiego, uzupełnienie ubytków tynków.
